H Ποιμαντορική Εγκύκλιος Πάσχα Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου
Χριστός Ανέστη
Η ημέρα της Αναστάσεως του Χριστού είναι ημέρα φωτός, διότι ο Χριστός είναι το Φως το αληθινό, κατά την αψευδή του ομολογία: «Εγώ ειμι το φως του κόσμου» (Ιω η΄, 12), και αυτό το Φως είναι η θεότητά του. Πρόκειται για το άκτιστο Φως, όχι για το κτιστό φως του ήλιου. Εάν το κτιστό ηλιακό φως δίνει ζωή στην κτίση, το άκτιστο Φως της θεότητος χορηγεί την αληθινή ζωή σε αυτούς που συνδέονται μαζί του. Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης ομιλεί συνεχώς για το φως του Χριστού, που φωτίζει όλη την κτίση, νοερά και αισθητή. Ο ίδιος ήταν ο αγαπητός μαθητής του Χριστού και ονομάστηκε θεολόγος, παρέμεινε μέχρι τελευταία στιγμή στον Σταυρό του Χριστού στον Γολγοθά, παρέλαβε την Μητέρα του Χριστού, κατά την εντολή του, είδε τον Αναστάντα Χριστό, μάλιστα, κατά την δική του ομολογία, «ήλθε πρώτος εις το μνημείον», αφού «προέδραμε τάχιον του Πέτρου» (Ιω. κ΄, 4).Τουρισμός Ναυπάκτου
Στο Ευαγγέλιό του ομιλεί συνεχώς για το ότι ο Χριστός είναι το φως το αληθινό. Αυτό το γνώριζε από την παρουσία του στο όρος Θαβώρ (Ματθ. ιζ΄, 1-13), και, βέβαια, το γνώριζε από τις συναντήσεις του με τον Αναστάντα Χριστό. Γι’ αυτό γράφει στην αρχή του Ευαγγελίου του: «Εν αυτώ ζωή ην, και η ζωή ην το φως των ανθρώπων, και το φως εν τη σκοτία φαίνει, και η σκοτία αυτό ου κατέλαβεν» (Ιω. α΄, 4-5). Και συμπληρώνει: «Και εθεασάμεθα την δόξαν αυτού, δόξαν ως μονογενούς παρά πατρός, πλήρης χάριτος και αληθείας» (Ιω. α΄, 14). Η δόξα είναι το Φως.
Αυτός, λοιπόν, ο Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος στην Α΄ Καθολική του Επιστολή δίνει την ομολογία ότι «η επαγγελία» που άκουσε από τον Χριστό και την αναγγέλλει στους Χριστιανούς είναι ότι «ο Θεός φως έστι και σκοτία εν αυτώ ουκ έστιν ουδεμία» (Α΄ Ιω. α΄, 5). Αυτό το άκουσε από το ίδιο το στόμα του Χριστού που είπε: «Εγώ ειμι το φως του κόσμου ο ακολουθών εμοί ου μη περιπατήση εν τη σκοτία, αλλ’ έξει το φως της ζωής» (Ιω. η΄, 12). Αυτός, ως Φως, γεμίζει όλη την δημιουργία, τους ουρανίους νόες, δηλαδή τους αγγέλους, τους ανθρώπους, και όλη την κτίση. Σε αυτό το Φως δεν υπάρχει καμμιά σκοτία, καμμιά άγνοια, τίποτε το ακάθαρτο. Αυτό το Φως είναι η δόξα του Θεού.
Συνέπεια αυτής της «επαγγελίας», αυτού του κηρύγματος είναι ότι «εάν είπωμεν ότι κοινωνίαν έχομεν μετ’ αυτού και εν τω σκότει περιπατώμεν, ψευδόμεθα και ου ποιούμεν την αλήθειαν» (Α΄ Ιω. α΄, 6). Η κοινωνία με τον Θεό είναι κοινωνία με το θείον, άκτιστον Φως, που είναι η άκτιστη ενέργεια του Θεού. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να κοινωνήση με τον Θεό με τους συλλογισμούς του, τις φαντασίες του, τους στοχασμούς του, όπως κάνει η δυτική σχολαστική θεολογία, ούτε με την σκοτεινή αμετανόητη ζωή του, γι’ αυτό στην θεία Λειτουργία, μετά την κοινωνία του Σώματος και του Αίματος του Χριστού, ομολογούμε θριαμβευτικά: «Είδομεν το φως το αληθινόν», που είναι η εμπειρία των αγίων.
Ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης ερμηνεύει: «Οι πιστεύοντες εις τον Θεόν, εάν θέλωμεν και αγαπώμεν να έχωμεν κοινωνίαν και μετοχήν με το φως του, πρέπει να έχωμεν λογισμούς φωτεινούς, και έργα φωτεινά, και έτσι όντες όλοι φωτεινοί, δυνάμεθα να πλησιάσωμεν εις το φως του Θεού, και θα κοινωνήσωμεν από τας ακτίνας του, και να ενωθώμεν με αυτό. Διατί κάθε όμοιον έχει φυσικόν ιδίωμα να κοινωνή και να ενώνεται με το άλλον όμοιον». Αν εμείς λέμε «μόνον με λόγια ξηρά, και με μόνην την ψιλήν πίστιν, ότι έχομεν κοινωνία και μετοχήν με το φως του Θεού, και περιπατώμεν εις το σκότος ήγουν έχομεν έργα σκότους και πολιτείαν αμαρτωλήν, βέβαια ψεύσται είμεθα και ψέματα λέγομεν, και δεν λέγομεν την αλήθειαν».
Στην συνέχεια ο Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος γράφει θεολογικά: «Εάν δε εν τω φωτί περιπατώμεν, ως αυτός εστιν εν τω φωτί, κοινωνίαν έχομεν μετ’ αλλήλων, και το αίμα Ιησού Χριστού του υιού αυτού καθαρίζει ημάς από πάσης αμαρτίας» (Α΄ Ιω. α΄, 7). Η κοινωνία μας με τον Θεό γίνεται με το φως, αν περιπατούμε στο φως, αν ζούμε με μετάνοια και καθαρή προσευχή, όχι με στοχασμούς, συλλογισμούς και φαντασιώδεις σκέψεις. Και όταν έχουμε κοινωνία μαζί Του στο φως, τότε έχουμε και κοινωνία μεταξύ μας, και τότε το αίμα του Χριστού μας καθαρίζει από κάθε αμαρτία.
Στο θεολογικό αυτό χωρίο του Ευαγγελιστού Ιωάννου φαίνεται καθαρά ότι η πραγματική κοινωνία του ανθρώπου με τον Θεό γίνεται στο Φως, και όταν ο άνθρωπος μετέχει του Φωτός, τότε έχει πραγματική κοινωνία με τους άλλους, οι οποίοι μετέχουν του Φωτός, και τότε η συμμετοχή του στο μυστήριο της θείας Ευχαριστίας τον καθαρίζει από κάθε αμαρτία. Μέσα σε αυτήν την θεολογική προοπτική κάνουμε λόγο για κοινωνία με όσους έχουν σχέση με τον Θεό, που είναι οι άγιοι, και πραγματική κοινωνία στο μυστήριο της θείας Ευχαριστίας με την λήψη του Σώματος και του Αίματος του Χριστού.
Άγαπητοί αδελφοί,
Αυτές είναι οι αληθινές προϋποθέσεις της κοινωνίας μας με τον Αναστάντα Χριστό, με την Εκκλησία του Αναστάντος Χριστού και με τους φίλους του Αναστάντος Χριστού που είναι οι άγιοι. Έτσι καταλαβαίνουμε την ενότητα της πίστεως, την ένωση μεταξύ των ανθρώπων. Έτσι ερμηνεύουμε ποια είναι η ορθόδοξη θεολογία, και τι είναι η κοινωνία των αγίων. Όσοι άγιοι έχουν κοινωνία με το άκτιστο Φως
Πηγή: Ποιμαντορική Εγκύκλιος Πάσχα Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου
