Με λαμπρότητα εορτάστηκε η μνήμη της Αποτομής της Τιμίας Κεφαλής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου στην Ιερά Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνός, το απόγευμα της Παρασκευής 28ης Αυγούστου 2026, χοροστάτησε στον Πανηγυρικό Εσπερινό, που τελέσθηκε στην Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Δερβεκίστης Θέρμου.
Ο Σεβασμιώτατος αφού ευχαρίστησε όσους συμμετείχαν και συμπροσευχήθηκαν στον Εσπερινό αναφέρθηκε κατά το κήρυγμά του, στον Τίμιο Πρόδρομο, τονίζοντας τα εξής:
«Αλλ’ ημείς τον Βαπτιστήν, ως εν γεννητοίς γυναικών μείζονα, επαξίως τιμώντες μακαρίζομεν».
Η παρουσία του Τιμίου Προδρόμου στον κόσμο ήταν πρωτοφανής και θορυβώδης. Ο λαός στο πρόσωπό του έβλεπε έναν μέγιστο προφήτη, ισάξιου του Προφήτου Ηλία, του Προφήτου Ιερεμία ή ακόμη και του ίδιου του Μεσσία.
Ο ίδιος όμως ο Ιωάννης στις ερωτήσεις των ιερέων και των λευιτών απάντησε πως είναι το μυστηριώδες εκείνο πρόσωπο, το οποίο ο Ησαΐας ονομάζει «φωνήν» (Ησ. 40, 3). «Έφη ο Ιωάννης· εγώ φωνή βοώντος εν τη ερήμω, ευθύνατε την οδόν Κυρίου, καθώς είπεν Ησαΐας ο προφήτης» (Ιωάν. 1, 23).
Ο Άγιος Θεοφύλακτος παρατηρεί, πως καλώς χαρακτηρίζεται ο Ιωάννης ως φωνή, «ως Πρόδρομος ών του Χριστού, ώσπερ και η φωνή προτρέχει του λόγου». Το έργο του Τιμίου Προδρόμου ήταν να παρουσιάσει τον Χριστό στους ανθρώπους και να αποκαλύψει την μεσσιανική του ιδιότητα. «Ίδε ο αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου. Ούτος εστιν περί ού εγώ είπον» (Ιωάν. 1, 29-30).
Ο Ιωάννης ήταν ηγιασμένος, ενώ ακόμη βρισκόταν στην κοιλία της μητέρας του. Κατά τον χρόνο της κυοφορίας έδειξε την προφητική του ιδιότητα σκιρτώντας «εν αγαλλιάσει» ως βρέφος στα σπλάγχνα της Ελισάβετ, όταν η Παναγία πήγε να την επισκεφθεί. Μεγάλωνε με την δύναμη του Αγίου Πνεύματος. Κατά τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, από μικρή ηλικία έζησε στην έρημο «άσκευον, απερίμεριμνον και απραγμάτευτον βίον», χωρίς τις κοσμικές μέριμνες. Ζούσε μόνο για τον Θεό, έβλεπε μόνο τον Θεό και είχε τροφή του τον Θεό.
Το έργο του ήταν να προετοιμάσει το έδαφος για να έλθει ο Χριστός, κηρύσσοντας βάπτισμα μετανοίας για την άφεση των αμαρτιών του λαού, κατόπιν προτροπής του Θεού. Ήλθε με την δύναμη του Ηλία ως ασκητής, ως παρθένος και κάτοικος της ερήμου, με κορυφαία στιγμή στην ζωή του, όταν έδειξε τον Ιησού στο πλήθος, και στην συνέχεια Τον βάπτισε. Αποκάλυψε το Θεοπρεπές αξίωμα του Χριστού και ακούμπησε με το χέρι του την ακήρατο κορυφή του Δεσπότου.
Ο λόγος του είναι γεμάτος παρρησία και ελεγκτικός προς τους βασιλείς και τους Φαρισαίους. Επειδή ακριβώς ήλεγξε τον Ηρώδη που συζούσε με την γυναίκα του αδελφού του, «και περί πάντων ων εποίησε πονηρών» (Λουκ. 3, 19), κλείσθηκε στις φυλακές και έλαβε μαρτυρικό τέλος με την αποτομή της Τιμίας του κεφαλής, στα γενέθλια του Ηρώδου μετά το χορό της θυγατέρας του, της Ηρωδιάδος.
Ο Τίμιος Πρόδρομος δεν έφυγε στην έρημο γιατί απέφυγε την ζωή, αλλά για να ετοιμασθεί κατ΄ εντολήν του Θεού, ώστε να ανταποκριθεί στο έργο του. Το ίδιο και εμείς οι χριστιανοί, πρέπει να αποφεύγουμε την κοσμική ζωή, όχι γιατί αποστρεφόμαστε τους ανθρώπους, αλλά για να νεκρώσουμε τα πάθη μας, να αποκρούσουμε τις επιθέσεις του πονηρού και να φτάσουμε στο τέρμα, που είναι η υπέρβαση του θανάτου και η αιώνιος ζωή.
Επίσης, στο πρόσωπο του Τιμίου Προδρόμου συναντώνται η πτωχεία και η ταπείνωση. Το ταπεινό φρόνημα του Ιωάννου φαίνεται από την άρνησή του να δεχθεί πως είναι ο Μεσσίας ή ο Ηλίας και αποποιήθηκε τους τιμητικούς τίτλους. Αλλά και μετά την συνάντηση με τον Χριστό, θεωρώντας ότι τελείωσε η αποστολή του, παρέμεινε ταπεινός λέγοντας για τον Χριστό και τον εαυτό του «εκείνον δεί αυξάνειν, εμέ δε ελαττούσθαι» (Ιωάν. 3, 30).
Ο Ιωάννης είναι έλεγχος για πολλούς από εμάς, που έχουμε την τάση της προβολής και την επιθυμία απόκτησης αξιωμάτων.
Ας ευχαριστήσουμε, λοιπόν, τον Θεό, λέγει ένας αρχαίος συγγραφέας, γιατί αν και θανατώθηκε ο Πρόδρομος, όμως «εξεχύθη εις τα έθνη διά του Σωτήρος ημών Ιησού μεγαλύτερη δωρεά».
Πηγή: Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας: Η εορτή του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου και Βαπτιστού
