Η υπομονή εξαντλήθηκε. Οι κάτοικοι της Ευρυτανίας και των γύρω περιοχών(Βάλτος) ετοιμάζονται για δυναμικές κινητοποιήσεις, καθώς ο δρόμος Αλευράδας – Γέφυρας Τατάρνας παραμένει κλειστός εδώ και μήνες λόγω καθίζησης. Και μπορεί η φύση να προκάλεσε το πρόβλημα, όμως η αδράνεια της Πολιτείας το έχει μετατρέψει σε πρόκληση.
Οι πολίτες δεν ζητούν το αδύνατο. Ζητούν το αυτονόητο: πρόσβαση. Ζητούν να μην χρειάζεται να διανύουν δεκάδες επιπλέον χιλιόμετρα για να φτάσουν στη δουλειά τους, στο νοσοκομείο, στο σχολείο. Ζητούν να πάψει η καθημερινότητά τους να είναι ένα μαρτύριο εξαιτίας μιας εγκαταλελειμμένης υποδομής.
Η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας έκανε αυτό που όφειλε – και μάλιστα άμεσα. Προχώρησε στις μελέτες, κινήθηκε γρήγορα, εξασφάλισε τις διαδικασίες για χρηματοδότηση ύψους 1,6 εκατομμυρίων ευρώ. Και μετά; Σιωπή. Από το αρμόδιο Υπουργείο, καμία ουσιαστική εξέλιξη. Καμία απάντηση. Καμία πράξη.
Πόσο κοστίζει τελικά η αδιαφορία; Γιατί εδώ δεν μιλάμε μόνο για χρήματα. Μιλάμε για ανθρώπους που νιώθουν ξεχασμένοι. Μιλάμε για μια ολόκληρη περιοχή που αντιμετωπίζεται σαν να μην υπάρχει στον χάρτη.
Το ερώτημα είναι απλό: Πόσο ακόμα θα περιμένουν; Και κυρίως, γιατί να περιμένουν;
Το επικείμενο συλλαλητήριο δεν είναι απλώς μια διαμαρτυρία. Είναι κραυγή αγανάκτησης. Είναι μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση ότι η υπομονή έχει όρια – και αυτά ξεπεράστηκαν.
Αν η Πολιτεία δεν μπορεί να δώσει άμεση λύση, ας βγει τουλάχιστον να το πει ξεκάθαρα. Γιατί το χειρότερο δεν είναι η καθυστέρηση. Είναι η σιωπή.
