Με μια ιδιαίτερα συμβολική φωτογραφία, ο Μεσολογγίτης παρουσιαστής Νίκος Αλιάγας μοιράστηκε τη συγκίνησή του για την άφιξη του εμβληματικού έργου του Ευγένιου Ντελακρουά «Η Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου» στο Ξενοκράτειο Αρχαιολογικό Μουσείο Μεσολογγίου.
Η επίσημη παρουσίαση του πίνακα πραγματοποιήθηκε το περασμένο Σάββατο (14.3.26) και εντάσσεται στο πλαίσιο των επετειακών εκδηλώσεων για τα 200 χρόνια από την Έξοδο του Μεσολογγίου.
Η φωτογραφία, ασπρόμαυρη και λιτή, δείχνει έναν ηλικιωμένο άνδρα να στέκεται στη σκάλα του μουσείου. Πίσω του δεσπόζει ο πίνακας του Ντελακρουά, δημιουργώντας μια έντονη αντίθεση ανάμεσα στο παρόν και το ιστορικό παρελθόν. Η σιωπή της στιγμής, η στάση του σώματος και η απομόνωση του προσώπου μέσα στον χώρο εντείνουν τη συγκινησιακή φόρτιση της εικόνας.
Όπως αναφέρει ο Νίκος Αλιάγας στην ανάρτησή του, πρόκειται για τον 94χρονο κύριο Σπύρο, «τον πιο παλιό της ιερής πόλης», ο οποίος στέκεται «αρματωμένος και προσκυνητής» μπροστά στο έργο που πρόσφατα τοποθετήθηκε στο μουσείο. Την ώρα που οι τεχνικοί ρυθμίζουν τον φωτισμό και ο χώρος κινείται γύρω του, εκείνος παραμένει ακίνητος, ψιθυρίζοντας πως αισθάνεται «δέος».
Ο παρουσιαστής συνδέει τη συγκλονιστική αυτή εικόνα με τη συλλογική μνήμη της πόλης, σημειώνοντας ότι οι πρόγονοι του ηλικιωμένου άνδρα έπεσαν τη νύχτα της Εξόδου, το 1826. Δύο αιώνες μετά, όπως γράφει, η μνήμη «επιστρέφει μέσα από το φως ενός πίνακα», δίνοντας την αίσθηση μιας άτυπης συνάντησης με εκείνους που «δεν γύρισαν ποτέ».
Η ανάρτηση του Νίκου Αλιάγα:
«Ο κύριος Σπύρος είναι 94 ετών, ο πιο παλιός της ιερής πόλης. Αρματωμένος και προσκυνητής. Στέκεται σιωπηλός μπροστά στο έργο του Ντελακρουά, που μόλις τοποθετήθηκε στο Ξενοκράτειο αρχαιολογικό μουσείο. Οι τεχνικοί ρυθμίζουν ακόμα το φως, το μουσείο κινείται γύρω του, κι όμως εκείνος μένει ακίνητος. «Αισθάνομαι δέος», ψιθυρίζει.
Οι πρόγονοί του έπεσαν το βράδυ της Εξόδου, το 1826. Δύο αιώνες μετά, η μνήμη επιστρέφει μέσα από το φως ενός πίνακα. Σαν να αναγνωρίζει κάτι δικό του, σαν να συναντά, για μια στιγμή, εκείνους που δεν γύρισαν ποτέ. Τους δικούς του ανθρώπους. Για μια στιγμή που περνά και χάνεται, για μια απειροελάχιστη στιγμή που γίνεται αιωνιότητα…»
Πηγή: Nίκος Αλιάγας: Ο πιο «παλιός» της Ιεράς Πόλης μπροστά στο έργο του Ντελακρουά
