“Ε, ναι λοιπόν… βρέθηκε!
Και την βρήκε η Κατερίνα Κιτσάκη. Το holy grail, το ιερό δισκοπότηρο της ιστορίας του μαθητικού κινήματος στο Αγρίνιο βρέθηκε. Η πρωτότυπη αφίσα του 1ου Μαθητικού Φεστιβάλ είναι το μόνο αντικείμενο του οποίου η τύχη αγνοούνταν για δεκαετίες, για πανω απο τρεις ολόκληρες δεκαετίες. Υπήρχε μόνο σε ανατυπώσεις αφισών και προγραμμάτων τα επόμενα χρόνια.
Το Μαθητικό Φεστιβάλ Αγρινίου είναι ο μακροβιότερος θεσμός της χώρας. Ξεκίνησε το 1991 και συνεχίζεται ακόμη, έχοντας εξελιχθεί πλέον σε Μαθητικό Φεστιβάλ Θεάτρου. Προκάλεσε τοτε ένα πολιτιστικό big bang στο μαθητικό κίνημα σε όλη τη χώρα. Ένωσε και μεγάλωσε γενιές, ανανέωσε την πόλη και συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό στη νέα αστική της ταυτότητα. Ποια πόλη της Ελλάδας μπορεί να καμαρώνει για έναν τέτοιο θεσμό που διαπερνά τόσες δεκαετίες; Η αφίσα λοιπόν βρέθηκε! Η «Ιντιάνα Τζόουνς» που την ανακάλυψε ήταν λοιπον η αγαπημένη μου φίλη Katerina Kitsaki . Ένα ξεχασμένο κουτί όχι τυχαία βρέθηκε στο σπίτι της.
Ο τότε αντιδήμαρχος πολιτισμού Θανάσης Κιτσάκης, εξίσου αγαπημένος φίλος του πατέρα μου από… παλιούς αγώνες, ήταν ο πρώτος άνθρωπος στον οποίο απευθύνθηκα για βοήθεια. Και την έδωσε απλόχερα.
Φεβρουαριος του 1991 ,15άρηδες τότε, με την τρελή παρέα του 5ου Γυμνασίου , είχαμε την εξίσου τρελή ιδέα της διοργάνωσης ενός μαθητικού φεστιβάλ. Η παρεα εκεινη μεγαλωσε με φιλες και φιλους ζωης που ολοι μαζι τελικα συνδιαμορφωσαμε, εξελιξαμε και απογειωσαμε την αρχικη ιδεα . Ετσι εγινε κτημα και βιωμα πολλων γενιων στη συνεχεια .
Ο δήμαρχος Ioannis Vainas τοτε όχι απλά ενθουσιάστηκε με την ιδέα, αλλά στήριξε με όλες του τις δυνάμεις το εγχείρημα. Το στήριξε και σε πολλές δύσκολες στροφές το προστάτευσε.
Είναι πολλές πολλες χιλιάδες οι μαθητές που πέρασαν και ένωσαν μνήμες από αυτόν τον θεσμό. Οι εκπαιδευτικοί που με μεγάλη αγάπη στήριξαν τις ευαισθησίες των μαθητών τους. Οι δήμαρχοι και οι αντιδήμαρχοι που ακολούθησαν, το στήριξαν και έδωσαν κι αυτοί το στιγμα τους.
Είναι μια ιστορία ενότητας της πόλης το Μαθητικό Φεστιβάλ. Δεν θέλω να πιστεύω ότι είναι η μοναδική, αλλά είναι από τις λίγες.
Δεν ήταν βέβαια έτσι η γέννησή του το μακρινό 1991. Ήταν μια «πολεμική» γέννηση. Την έχει περιγράψει ο αγαπημένος μου Παντελής Φλωρόπουλος σε κειμενο του, ο οποίος αν γραφόταν η ιστορία του Μαθητικού Φεστιβάλ θα είχε μια ξεχωριστή θέση σε αυτή.
Η ιστορία της πόλης μας συνεχίζει να γράφεται. Και η ιστορία αυτού του θεσμού δείχνει τι μπορεί να κάνει μια πόλη όταν είναι ενωμένη.Αν ενωσει δυναμεις.
Στο απόσπασμα του βίντεο στο πρωτο σχολιο υπάρχει ένα ακόμη ντοκουμέντο μιας καθοριστικής μέρας για την τύχη του φεστιβάλ. Ήταν λίγη ωρα πριν πάμε με την τρελοπαρέα να πούμε την… τρελή ιδέα στον Δήμο Αγρινίου.
ΥΓ. Η Κατερινα Κιτσακη απαγγελει -στην φαση του 2ου μαθητικου φεστιβαλ -στο περιφημο… techno του Οιδιποδα το οποιο συνεθεσε ο Κωστης Μαραβεγιας (!!) ο οποιος το 1993 εγραψε την πρωτη του μουσικη για θεατρικη παρασταση στο 2ο μαθητικο φεστιβαλ: Στον Οιδιποδα που ανεβασε το 1ο Λυκειο Αγρινιου”.
Πηγή: Βρέθηκε το «ιερό δισκοπότηρο» του Μαθητικού Φεστιβάλ Αγρινίου: Η πρωτότυπη αφίσα του 1991



