Αρχηγός με τα όλα του. Ο Γιώργος Κούσας αποτέλεσε για χρόνια μια από τις πιο εμβληματικές μορφές του Παναιτωλικού και ένα από τα πρόσωπα που ταυτίστηκαν όσο λίγα με τη σύγχρονη ιστορία του συλλόγου. Για επτά ολόκληρα χρόνια φόρεσε τη φανέλα της ομάδας του Αγρινίου, γνωρίζοντας μαζί της μεγάλες στιγμές αλλά και δύσκολες περιόδους, χωρίς ποτέ να πάψει να είναι μπροστάρης. Με πάθος, συνέπεια και αυταπάρνηση έγινε σημείο αναφοράς στα αποδυτήρια και στο γήπεδο, κερδίζοντας τον σεβασμό συμπαικτών και αντιπάλων, αλλά κυρίως την αγάπη του κόσμου του Τιτόρμου. Ήταν κάτι παραπάνω από ένας αρχηγός. Ήταν η φυσική ηγετική μορφή μιας ομάδας που εκείνα τα χρόνια έχτιζε τη δυναμική της. Η αγωνιστική του παρουσία αποτυπώνεται και στους αριθμούς. Ο κεντρικός αμυντικός από τη Θεσσαλονίκη βρίσκεται δεύτερος σε συμμετοχές με τη φανέλα του Παναιτωλικού στην Α’ Εθνική, επίδοση που τον κατατάσσει ανάμεσα στους πιο εμβληματικούς ποδοσφαιριστές της ιστορίας του συλλόγου στην κορυφαία κατηγορία. Δεν είναι τυχαίο ότι στην εκδήλωση για τα 100 χρόνια του Τιτόρμου τιμήθηκε ως αρχηγός της ομάδας του 2013. Ο εμβληματικός αρχηγός των καναρινιών μίλησε στο SPORT24 για τα χρόνια του στο Αγρίνιο, τις στιγμές που ξεχωρίζει από την πορεία του στον Παναιτωλικό, αλλά και για τη συμπλήρωση ενός αιώνα ιστορίας του συλλόγου. -Ποιο είναι το παιχνίδι που θυμάσαι περισσότερο ως παίκτης του Παναιτωλικού; “Το παιχνίδι που θυμάμαι πιο έντονα ήταν με τον Διαγόρα, γιατί με τη νίκη ανεβαίναμε κατηγορία. Δεν μπορώ να το ξεχάσω. Γινόταν ένας χαμός στο γήπεδο, ήταν μία γιορτή η συγκεκριμένη μέρα. Μπήκαμε πολύ δυνατά στο ματς και κερδίσαμε 3-0 εύκολα. Δεν υπήρχε περίπτωση να χαθεί εκείνη η άνοδος, δεν τους δώσαμε την παραμικρή ευκαιρία. Θυμάμαι επίσης το παιχνίδι στον Βόλο, όταν είχαμε πέσει και προσπαθούσαμε να ανέβουμε ξανά. Σε εκείνο το παιχνίδι είχαμε πολλούς τραυματίες, πολλά παιδιά με κάρτες και πολλοί έλεγαν ότι δεν θα τα καταφέρουμε. Όμως πήγαμε όλοι αποφασισμένοι, διαχειριστήκαμε σωστά το παιχνίδι και περάσαμε. Ξεσπάσαμε όλοι όταν έκανε το 1-2 ο Κουτσοσπύρος. Τότε ξέραμε ότι θα ανεβούμε. Ήταν πολύ συγκινητική στιγμή”. -Μπορούσες τότε να σκεφτείς ότι θα μείνεις τόσο καιρό στο Αγρίνιο; Όπως και στα Γιάννενα που ήμουν, είχα καθίσει πέντε χρόνια και είχα περάσει καλά. Ήταν ωραίο το κλίμα, δεν μπορώ να πω. Μετά έφυγα για δικούς μου λόγους. Όταν ήρθα στον Παναιτωλικό, όλες οι καταστάσεις ήταν υπέρ μας. Ήρθα και την πρώτη χρονιά ανεβήκαμε κατηγορία, κάτι που ήταν πολύ σημαντικό. Μου έδωσε μεγάλη ώθηση όλο αυτό. Είχαμε καλή ομάδα, καλό κλίμα, καλές εγκαταστάσεις και ο κόσμος ήταν πάρα πολύ κοντά στην ομάδα. Δηλαδή το γήπεδο ήταν γεμάτο σε όλα τα παιχνίδια και αυτό ήταν ό,τι καλύτερο”. -Το 2012 που η ομάδα υποβιβάστηκε τι θυμάσαι περισσότερο; “Δεν το πίστευα ποτέ ότι θα πέσουμε κατηγορία. Ο μοναδικός που μου είχε πει ότι θα πέσουμε ήταν ο Ανρί Καμαρά. Μου είπε: “Γιώργο, θα πέσουμε κατηγορία”. Του λέω “γιατί να πέσουμε; Είμαστε στην 9η θέση”. Μου απάντησε κάτι εκείνη τη στιγμή, αλλά δεν θα ήθελα να πω περισσότερα γι’ αυτό. Τελικά είχε δίκιο. Τον θεωρώ ίσως τον καλύτερο ξένο παίκτη που έχει περάσει από το Αγρίνιο. Το αξίζει, το έδειξε και με την πορεία του. Άλλωστε, είναι ένας παίκτης που τον έχω στο μυαλό μου και σαν ποδοσφαιριστή, αλλά και σαν άνθρωπο. Δεν μιλούσε πολύ, αλλά είχε μια πολύ δυνατή προσωπικότητα. Όταν έλεγε κάτι, το κρατούσα γιατί σήμαινε κάτι. Είχε εμπειρία, είχε δει πολλά πράγματα στο ποδόσφαιρο.Το πιο σημαντικό στη ζωή είναι να ακούς, όχι μόνο να μιλάς. Όταν ακούς, μαθαίνεις”. -Τι έγινε τότε μετά τον υποβιβασμό; “Θυμάμαι ότι μας φώναξε όλους ο κύριος Κωστούλας και μας ζήτησε να χαρίσουμε κάποια χρήματα. Κάποιοι δέχτηκαν, κάποιοι όχι. Όταν έφευγα από το γραφείο του, μου είπε να μην βιαστώ να βρω ομάδα, γιατί υπήρχε περίπτωση να με καλέσει ξανά. Το κράτησα στο μυαλό μου και όντως δεν βιάστηκα. Με πήρε τηλέφωνο μετά από λίγο καιρό και έτσι επέστρεψα. Είχαμε λύσει τα συμβόλαιά μας και είχαμε φύγει πολλοί παίκτες τότε, αλλά φώναξε ξανά μετά κάποια παιδιά που γνώριζαν την ομάδα και μπορούσαν να βοηθήσουν για να ανέβουμε κατηγορία”. -Ποιο είναι το γκολ που θυμάσαι περισσότερο από την καριέρα σου στον Παναιτωλικό; “Το γκολ που θυμάμαι περισσότερο ήταν το 1-1 που είχα πετύχει απέναντι στον Ολυμπιακό. Το χάρηκα πάρα πολύ, γιατί ήταν και οι γονείς μου στο γήπεδο εκείνη την ημέρα και ένιωσα πολύ όμορφα. Υπάρχει όμως και ένα γκολ που με στεναχώρησε πολύ. Ήταν κόντρα στη Δόξα Δράμας, ίσως ένα από τα καλύτερα γκολ που έχω πετύχει. Είχα πάρει την μπάλα πίσω από το κέντρο, έπαιξα ένα-δύο με τον Άγγελο τον Χαριστέα και σκόραρα. Παρόλα αυτά χάσαμε το παιχνίδι και από εκεί ξεκίνησε μια κακή περίοδος για την ομάδα”. -Τι διαφορετικό έχει ο Παναιτωλικός σε σχέση με άλλες επαρχιακές ομάδες; “Δεν υπάρχουν μεγάλες διαφορές αν τον συγκρίνεις με ομάδες όπως τα Γιάννενα, γιατί και εκεί ο κόσμος αγαπάει την ομάδα και πηγαίνει στο γήπεδο. Αυτό που κάνει τη διαφορά στον Παναιτωλικό είναι ο πρόεδρος. Ο κύριος Κωστούλας έχει βάλει τάξη σε όλα. Έχει κρατήσει τους συνεργάτες του για πολλά χρόνια, έχει το δικό του σκεπτικό και συνεχίζει να χτίζει πράγματα για την ομάδα και για την πόλη. Ο κόσμος επίσης στηρίζει την ομάδα πάρα πολύ, ακόμη και σε δύσκολες στιγμές. Ακόμη και όταν πέσαμε κατηγορία, το γήπεδο είχε κόσμο. Σε άλλες πόλεις βλέπεις άδεια γήπεδα. Εδώ υπάρχουν άνθρωποι που είναι μόνο Παναιτωλικός και τίποτα άλλο, καμία άλλη ομάδα. Γι’ αυτό και το γήπεδο είναι πάντα γεμάτο και πιστεύω ότι τώρα που ολοκληρώθηκε και η άλλη πλευρά θα είναι για πάντα γεμάτο”. -Πιστεύεις ότι η κριτική που έχει δεχθεί κατά καιρούς ο Φώτης Κωστούλας, κυρίως επειδή η ομάδα δεν κατάφερε να πάρει ένα τρόπαιο ή να βγει στην Ευρώπη παρότι είχε την ευκαιρία, είναι δίκαιη; Για μένα η μεγαλύτερη ευκαιρία ήταν τη χρονιά με τον κύριο Χάβο. Είχαμε εξαιρετική ομάδα, πολύ καλούς παίκτες και αν θυμάμαι καλά ήμασταν πολύ ψηλά στη βαθμολογιά μέχρι την 24η αγωνιστική. Εκείνη τη χρονιά πιστεύω ότι το αξίζαμε. Μπορεί να έγιναν κάποια λάθη και από εμάς και από άλλες πλευρές, αλλά ήταν ίσως η μεγαλύτερη ευκαιρία για να μπορέσει αυτή η ομάδα να παίξει στην Ευρώπη. Για μένα εκείνη η ομάδα ήταν ίσως η καλύτερη της νεότερης ιστορίας του Παναιτωλικού. Δεν μπορώ να έχω άποψη για πιο παλιά χρόνια για να μην αδικήσω κανέναν, αλλά από αυτά που έχω δει πιστεύω ότι είχαμε το καλύτερο υλικό. Άλλωστε κάποια παιδιά έφυγαν και πήγαν στις μεγάλες ομάδες. Ο Βιγιαφάνιες πήγε στον Παναθηναϊκό, ο Μαρτίνες στον Ολυμπιακό, ο Γκάλο στην ΑΕΚ και άλλα παιδιά πήγαν στο εξωτερικό. Κριτική πάντα θα υπάρχει. Δεν σημαίνει όμως ότι επειδή γίνεται κριτική, είναι και πάντα σωστή. Ούτε από εμάς, ούτε από τον κόσμο, ούτε από τους παράγοντες. Η κριτική πρέπει να είναι αντικειμενική και να βλέπεις τα πράγματα στο σύνολό τους Αν δούμε συνολικά το έργο του κυρίου Κωστούλα, είναι εξαιρετικό. Δεν μπορεί κανείς να τον αδικήσει. Έχει προσφέρει πάρα πολλά και στην ομάδα αλλά και στην πόλη. Χωρίς αυτόν δεν θα υπήρχε ο Παναιτωλικός που βλέπουμε σήμερα. Έχω ακούσει ιστορίες για το πώς ήταν το γήπεδο παλιά, σε άθλια κατάσταση. Μου έλεγε ο Κουτρουμάνος ότι δεν έκανε καν μπάνιο στο γήπεδο και πήγαινε σπίτι του. Και ξαφνικά βλέπεις εγκαταστάσεις με φωτοκύτταρα, γήπεδο, υποδομές. Είναι πράγματα που πρέπει να τα σεβόμαστε και να τα εκτιμούμε όλοι. Είναι καλό να ζητάς το παραπάνω, αλλά πρέπει να υπάρχει και ένα μέτρο. Δεν μπορείς να τον αδικήσεις. Πιστεύω ότι είναι εξαιρετικός και μακάρι να είναι για πολλά χρόνια ακόμα στον Παναιτωλικό. Και όταν αποφασίσει να δώσει την ομάδα, πιστεύω ότι θα βρει και τη σωστή λύση για να συνεχίσει ο σύλλογος”. -Τον σημερινό Παναιτωλικό πώς τον βλέπεις; “Σίγουρα στην αρχή η ομάδα ξεκίνησε καλά. Στα πρώτα παιχνίδια είχε δώσει ένα καλό στίγμα ότι μπορεί να κάνει μια καλή πορεία, αλλά μετά είδαμε μια κοιλιά και ήταν φανερό ότι χρειαζόταν ενίσχυση. Και όλοι το βλέπαμε αυτό, γι’ αυτό και έγιναν κάποιες μεταγραφές που βοήθησαν πάρα πολύ. Τώρα βλέπεις τα παιδιά μέσα στο γήπεδο και καταλαβαίνεις ότι κάτι έχει αλλάξει. Είχαμε και ένα ατυχές αποτέλεσμα προσφάτως, χάθηκε ένα πέναλτι και το ματς με τον Ατρόμητο θα μπορούσε να είχε τελειώσει ισοπαλία, γιατί δεν έκανε κάτι ιδιαίτερο ο αντίπαλος. Ήταν παιχνίδι για Χ και από το πουθενά δεχθήκαμε ένα γκολ. Συμβαίνουν αυτά στο ποδόσφαιρο. Πιστεύω όμως ότι η ομάδα έχει βελτιωθεί. Ήρθε και ο κύριος Αναστασίου και έχει δώσει έναν διαφορετικό αέρα. Θέλω να πιστεύω ότι θα μπορέσουμε να κερδίσουμε την Κηφισιά και να ανεβούμε βαθμολογικά, γιατί ακόμη είμαστε σε δύσκολη θέση και σε επικίνδυνα μονοπάτια, αφού δεν ξέρεις ποτέ τι μπορεί να γίνει στα playout. Κάθε χρόνο βλέπουμε ομάδες να παρουσιάζουν κάτι διαφορετικό. Ελπίζω ότι φέτος η ομάδα θα καταφέρει να μείνει στην κατηγορία, ειδικά σε μια χρονιά που συμπληρώνονται 100 χρόνια από την ίδρυση του συλλόγου. Είναι μια γιορτή για τον Παναιτωλικό. Πιστεύω ότι ο κόσμος θα γεμίσει το γήπεδο και πρέπει και οι παίκτες να δώσουν το κάτι παραπάνω. Το πιο σημαντικό είναι να είμαστε όλοι ενωμένοι. Γιατί αν δεν υπάρχει ενότητα, δεν μπορείς να καταφέρεις τίποτα”. “Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στην ομάδα, στη διοίκηση, σε όλους τους προπονητές που συνεργάστηκα και σε όλους τους συμπαίκτες μου, γιατί πήρα ένα βραβείο και σίγουρα δεν είμαι μόνο εγώ σε αυτό. Σε εκείνη την ομάδα ήμασταν όλοι μαζί, όλοι οι παίκτες και όλος ο σύλλογος ενωμένοι και καταφέραμε κάτι πολύ σημαντικό που είχε να γίνει 34 χρόνια. Είμαι συγκινημένος και χαρούμενος για αυτό το βραβείο, αλλά ξέρω ότι δεν είναι μόνο δικό μου. Ήμασταν όλοι μαζί σε εκείνη την προσπάθεια. Θέλω επίσης να ευχαριστήσω πάρα πολύ τον κόσμο του Παναιτωλικού για την αγάπη που μου έχει δείξει όλα αυτά τα χρόνια. Είμαι πραγματικά υπόχρεος και συγκινημένος. Όταν άκουσα να φωνάζουν το όνομά μου, θυμήθηκα τα χρόνια που έπαιζα στο γήπεδο. Εκείνη τη στιγμή θες να πεις πολλά πράγματα, αλλά επειδή συγκινείσαι δεν μπορείς να τα πεις όλα. Σου έρχονται άλλα στο μυαλό και κάποια τα ξεχνάς. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κόσμο του Παναιτωλικού και σε όλους τους ανθρώπους της ομάδας”. -Ένα μήνυμα που θα ήθελες να στείλεις στον κόσμο για τα 100 χρόνια του Παναιτωλικού ή μια ευχή για τον δεύτερο αιώνα του συλλόγου; “Να αγαπάνε την ομάδα όπως την αγαπάνε τώρα. Να μην σκέφτονται ποτέ αρνητικά και μόνο ενωμένοι θα μπορέσουμε να φτάσουμε ψηλά τον Παναιτωλικό μας”.Ένας από τους πιο εμβληματικούς αρχηγούς στην ιστορία του Παναιτωλικού και “σημαία” του συλλόγου για επτά χρόνια. Ο Γιώργος Κούσας μίλησε στο SPORT24 για τις στιγμές που ξεχωρίζει από την πορεία του στο Αγρίνιο, τον Φώτη Κωστούλα και όλα εκείνα που κάνουν την ομάδα του Τιτόρμου τόσο ξεχωριστή, με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων ιστορίας της.
“Κοίτα, επειδή δεν άλλαζα εύκολα ομάδες και είχα περάσει και δύσκολα χρόνια στον Άρη γιατί είχα χάσει πολλά χρήματα, προσπαθούσα να είμαι σταθερός σε κάποιες ομάδες, γιατί με το να αλλάζεις συνέχεια ομάδες έβλεπα ότι δεν ήταν τόσο καλό. Όπου έβρισκα καλό κλίμα, προσπαθούσα να καθίσω.
“Ο κόσμος πάντα θα ζητάει το παραπάνω και όπως έχω πει, πρέπει πάντα να κοιτάς ψηλά για να φτάσεις μακριά. Το θέμα είναι ότι όλοι μπορεί να θέλουμε να πετύχουμε πολύ μεγάλους στόχους, αλλά δεν είναι τόσο εύκολο γιατί παίζουν και οι αντίπαλοι. Δεν είμαστε μόνοι μας.
