Η μαθήτρια Γυμνασίου Ραφαέλα Γιαντσάι παρουσιάζει το βιβλίο «Η Αννιώ του Χατζόπουλου και η Αννιώ των μαθητών», ένα αξιόλογο βιβλίο που εκδόθηκε στο Αγρίνιο, εμπνευσμένο από το έργο του συγγραφέα Κ. Χατζόπουλου.
Γράφει η μαθήτρια Ραφαέλα Γιαντσάι*
Αυτές τις χειμερινές διακοπές(2025- 2026) ευχαριστήθηκα πάρα πολύ διαβάζοντας ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο. Το βιβλίο αυτό έχει τίτλο: Η Αννιώ του Χατζόπουλου και η Αννιώ των μαθητών. Οι συγγραφείς αυτού του βιβλίου είναι οι δύο εξαιρετικές καθηγήτριές μας, η κυρία Μαρία Αγγέλη και η κυρία Αγγελική Δαλιάνη. Το αξιόλογο αυτό βιβλίο εκδόθηκε στο Αγρίνιο, τον Δεκέμβριο του 2025. Το εξώφυλλο του βιβλίου έχει ένα όμορφο σκίτσο με την Αννιώ και τον άνδρα που είχε αγαπήσει. Το είδος του είναι ένα διήγημα, το οποίο στη συνέχεια εμπλουτίζεται από δημιουργικές γραφές των μαθητών του 2ου Γυμνασίου Αγρινίου. Τα παιδιά εμπνεύστηκαν από την Αννιώ του Κ. Χατζόπουλου.
Στο Α Μέρος το βιβλίο ξεκινάει με το διήγημα «Η Αννιώ», του Αγρινιώτη συγγραφέα Κ. Χατζόπουλου. Οι βασικοί χαρακτήρες είναι ο εμποράκος, η Αννιώ και η μητέρα της. Η ιστορία αρχίζει με το να βλέπουμε τον γιατρό και τον έμπορο να συζητάνε για τη ζωή τους. Έτσι ο έμπορος ξεκινάει να λέει για τον πρώτο έρωτα της ζωής του…
Ο έμπορος θυμάται πως, όταν ήταν μικρός, ήταν πάρα πολύ φτωχός και έτσι αποφάσισε να φύγει από το χωριό του και να πάει στην πόλη να εργαστεί και να βγάλει χρήματα. Τότε ο νεαρός δεν ήξερε τι τον περίμενε στο μέλλον. Τα παιδιά τον κορόιδευαν για την εξωτερική του εμφάνιση και κυρίως για τη μεγάλη μύτη του και τα φλώρα μαλλιά του.
Συνέχεια τον πετροβολούσανε χρησιμοποιώντας σφενδόνες, όταν πήγαινε να πάρει νερό από το πηγάδι. Και τα κορίτσια έκαναν το ίδιο και γελούσανε. Ανάμεσα στα κορίτσια όμως βρισκόταν και η Αννιώ, αυτή που ο νεαρός εμποράκος αγαπούσε. Το αγόρι ένιωθε πολύ άσχημα, διότι ξεκάθαρα του ασκούσανε μπούλινγκ και ήθελε πολύ μια μέρα να τον δεχτούνε στην παρέα τους.
Η Αννιώ ήταν η μοναδική που τον έκανε να ξεχνά λιγάκι την κατάστασή του και τον έκανε να χαμογελάει. Καθώς ο χρόνος περνούσε απέκτησαν και οι δύο τρυφερά συναισθήματα και αγαπούσαν πολύ ο ένας τον άλλον. Η μαμά της Αννιώς όμως ήταν εκείνη που διέλυσε αυτή την αγάπη. Η μητέρα δεν ήθελε να παντρευτεί η κόρη της με έναν φτωχό και της έλεγε να παντρευτεί με τον Δημητρό που ήταν πλούσιος. Η Αννιώ όμως αρνήθηκε την πρόταση της μητέρας της. Ο εμποράκος τότε αποφάσισε να ξενιτευτεί και όταν θα είχε γίνει πλούσιος, θα ερχότανε για να παντρευτεί τον έρωτα της ζωής του. Έτσι πριν φύγει και οι δύο έδωσαν την υπόσχεσή τους, ο ένας στον άλλον, για να περιμένουν την ημέρα που θα παντρεύονταν και θα ζούσανε ευτυχισμένοι για πάντα.
Πέρασαν είκοσι χρόνια και η Αννιώ, αν και ταλαιπωρημένη, περίμενε ακόμα τον αγαπημένο της για να έρθει να την πάρει. Ώσπου μια στιγμή όλα άλλαξαν… Η Αννιώ έμαθε πως ο εμποράκος είχε παντρευτεί στο εξωτερικό. Η καρδιά της ράγισε, όταν έμαθε ότι την είχε προδώσει. Κάποια μέρα, ο έμπορος, πλούσιος πια, επέστρεψε. Όταν πήγε στο παλιό αφεντικό του αγκαλιάστηκαν και ξεκίνησαν την κουβέντα τους. Το μόνο πρόσωπο που σκεφτόταν ο άνδρας ήταν η Αννιώ. Έμαθε πως ζει ακόμα στο παλιό σπίτι με την μητέρα της και δεν έχει παντρευτεί.
Την άλλη μέρα λοιπόν πήγε να τη συναντήσει. Η Αννιώ είχε ακούσει τα πατήματα και όπως ήταν σκυμμένη με τη σκούπα στο χέρι κοίταξε στην πόρτα της αυλής. Εκείνος της είπε πως ήρθε να την πάρει, αφού είχε γίνει πλούσιος. Αυτή όμως του είπε πως άργησε. Ο έμπορος δεν ήξερε τι να κάνει και όταν τη ρώτησε αν έπρεπε να φύγει, αυτή του απάντησε με ένα κρύο ναι. Ο έμπορος έφυγε. Έτσι τελειώνει το διήγημα του Χατζόπουλου.
Στο Β Μέρος αυτό το βιβλίο εμπλουτίζεται από τη δημιουργική φαντασία των παιδιών που μελέτησαν το διήγημα. Ο καθένας γράφει με τον τρόπο που βλέπει την ιστορία. Μου άρεσε ιδιαίτερα το μέρος εκείνο που οι μαθητές γράφουν ένα διαφορετικό τέλος. Μερικές γραφές λένε ότι η Αννιώ συγχώρεσε τον έμπορο και παντρεύτηκαν. Κάποιες άλλες λένε ότι και οι δύο πέθαναν για την αγάπη τους. Ήταν ένα τραγικό τέλος.
Επίσης, θέλω να αναφέρω πως μου άρεσε που η Αννιώ δεν πήγε μαζί του, αφού εκείνος την είχε προδώσει. Πραγματικά οι άνθρωποι μπορούν να συγχωρέσουν ο ένας τον άλλον για πολλά πράγματα, όμως βαθιά μέσα μας είναι δύσκολο να ξεχνάμε κάτι που μας πλήγωσε. Τέλος, θα έλεγα ότι από αυτό το βιβλίο έβγαλα το συμπέρασμα ότι η αληθινή αγάπη δεν μπορεί να αγοραστεί. Επίσης, ότι πρέπει πάντοτε να κοιτάμε το μέλλον μας και όχι να σκεπτόμαστε ξανά και ξανά το παρελθόν για τις πράξεις που έχουμε μετανιώσει.
Για να κλείσω λοιπόν αυτή την παρουσίαση, θέλω να πω πολλά συγχαρητήρια στις καθηγήτριές μου και στα παιδιά που πήραν μέρος και δημιούργησαν ένα εξαιρετικό και όμορφο βιβλίο. Θα το πρότεινα και σε πολλά άλλα παιδιά να το διαβάσουν, για να γνωρίσουν την Αννιώ του Χατζόπουλου και την Αννιώ των μαθητών.
Ραφαέλα Γιαντσάι, μαθήτρια Β Γυμνασίου
